<TLDR>

Dużo technicznego mięsna na najwyższym poziomie, w dodatku w bardzo przystępnej cenie. Zdecydowanie polecam wszystkim osobom będącym na pozycjach od mid .Net developer do architekta. Osoby z mniejszym doświadczeniem oraz niezwiązane z technologią .Net mogą się czuć lekko zagubione. W organizacji samej konferencji można jednak trochę poprawić.

</TLDR>

Be4Party

W przeddzień konferencji odbyło się kameralne spotkanie netłorkingowe. Jako miejsce wybrano bar PiwPaw na ulicy Foksal w Warszawie lokalizacja bardzo dobra: z dworca centralnego da się dojść pieszo w rozsądnym czasie, bar oferuje szeroki wybór piw, a wśród programistów jest wielu piwnych gików. Niestety na spotkanie dotarła tylko garstka uczestników. Moim zdaniem organizatorzy za słabo nagłośnili informację: osobiście informację przeczytałem na Twitterze i mało brakowało, a pominąłbym tego tweeta, był on opublikowany tylko raz. Nie dostałem też wiadomości e-mail. Nie śledziłem wydarzenia na twarzo-książce więc się nie wypowiem.

Szkoda też że prelegenci dotarli w trzeciej godzinie imprezy, gdy część uczestników zdążyła się ulotnić.

Konferencja – miejscówka

Konferencja została zorganizowana w hotelu i dobrze – ułatwia to wybór noclegu uczestnikom, którzy zdecydowali się przyjechać wcześniej. Hotel sam w sobie ładny i czysty, jedzenie zarówno w trakcie przerw kawowych jak i lunchu smaczne. Rozmiar zarówno salki konferencyjnej jak i hallu odpowiednie.

Tradycyjnie w hallu stały stoiska sponsorów konferencji. Nie byli oni nachalni, co mogę zaliczyć na plus konferencji.

Ja nie zdecydowałem się na nocleg w hotelu, dojazd na konferencję oraz powrót z niej do centrum Warszawy nie był bezproblemowy, zalecam taksówkę albo Ubera. Obecność na be4party uniemożliwia dotarcie własnym samochodem.

Prelekcje

Nie będę rozpisywał się nad każdym wykładem z osobna, każdy z nich był  dobry i zawierał dużo merytorycznej wiedzy. Należy też pochwalić fakt iż organizatorzy wzięli pod uwagę „zmęczenie materiału” i ustawili wykłady zaczynając od tych najtrudniejszych przechodząc do coraz prostszych w odbiorze.

Chciałem wyróżnić wykład Adama Sitnika i Andreya Akinshina, przygotowanie wykładu z podziałem na role to już wyższy poziom, do którego pewnie nigdy dorosnę.

Moim zdaniem przydałby się keynote otwierający. Jego rolę mógłby pełnić wykład Łukasza Pyrzyka: Daily Performance Fuckups. 

Słoiki służące do oceny wykładu były słabo widoczne i niestety były opróżniane przed rozpoczęciem kolejnego wykładu, mogło to sprawić, że część osób nie dokonała oceny pomimo, że chętnie by to zrobiła.

Podsumowanie

Podsumowując pomimo pewnych drobnych niedociągnięć, wysoki poziom merytoryczny, stosunkowo niska cena oraz fakt iż mam blisko do Warszawy sprawia, że na 100% zapiszę się na kolejną edycję konferencji i was też zachęcam.

W poprzednich latach konferencja odbywała się w różnych miastach, jednak w tym roku organizatorzy postanowili nie zmieniać dobrej miejscówki i podobnie jak rok temu jako lokalizację wybrali Hotelu Gromada w Warszawie.

Be4 Party

Podobnie jak rok wcześniej dzień przed konferencją zostało zorganizowane „Be4 Party”. Spotkanie przy piwku, kręglach i bilardzie dla uczestników oraz prelegentów. Dziwi mnie dość niska frekwencja, na 900 osób zapisanych na konferencję przybyło może ze 100, ludzie co jest z wami? Ciężko o lepszą okazję na wymianę poglądów, dopytanie o coś prelegenta, czy po prostu napicie się napoju bogów w dobrym towarzystwie.

Pewną wtopą był fakt że w pewnym momencie zabrakło piwa, na szczęście znalazł się jakiś magik, który wyczarował paletę Żywca więc impreza została uratowana.

Osobiście uważam że impreza byłaby jeszcze lepsza gdyby zorganizować ją w PadBarze, którego klimat bardziej będzie pasował Geekom niż pub dla sportowców.

Mariusz Gil – Kiedy, jak i po co migrować na NoSQL

4Developers jest konferencją posiadającą wiele ścieżek, w tym roku 15, dużym problemem jej uczestników jest wybór między kilkoma fajnymi prelekcjami odbywającymi się w tym samym czasie. Mariusza widziałem w akcji 2 razy i zawsze przedstawiał wysoki poziom wiedzy na temat baz danych oraz umiejętności prelekcyjnych. Ze względu na późne wyjście z Be4 Party oraz nie najłatwiejszy dojazd do Hotelu Gromada przy pomocy komunikacji miejskiej nie udało mi się dotrzeć na tą sesję. Mam nadzieję, że będzie ona dostępna do obejrzenia na Jutiubie.

Maciej Aniserowicz – CQRS dla każdego

Maciek pokazywał jak można używać CQRS (command query responsibility segregation) bez innych technik z DDD. Prezentacja była podzielona na część dotyczącą odczytu danych (query) oraz dotyczą manipulacji danymi (command).

W części dotyczącej odczytu danych z bazy Maciek opowiedział jak doszedł do wniosku, że selecty (zwłaszcza te złożone) powinny być pisane z palca i trzymane w widokach, a nie generowane przez ORM. Osobiście podzielam ten pogląd. Maciek pokazał też jak wykorzystać bibliotekę Simple.Data żeby ograniczyć ilość kodu potrzebnego do pobrania danych z ww. Widoku.

W części dotyczącej zapisowi do bazy Maciek przedstawił elementy składowe części CQRS związanej z manipulacją danymi czyli Command, CommandBus, Event, EventBus.

Całość zakończył przedstawieniem przypadków, w których nie należy stosować CQRS.

Co do minusów to nie podobała mi się maniera z jaką wypowiadał się Maciek. Manierę ta jest ciężka do opisania, jednak bardzo łatwa do wyczucia.

Krzysztof Rychlicki-Kicior – Szybciej niż struś pędziwiatr – Web Sockets

Była to bardzo poprawna i rzeczowa sesja. Prezentacja zaczęła się od przedstawienia słabości protokołu HTTP i sposoby w jakie próbowano je rozwiązać w przeszłości.

Następnie prowadzący pokazał jak Web Sockety rozwiązują problem komunikacji dwukierunkowej między serwerem. Ostatnim poruszanym zagadnieniem były przypadki, w których Web sockety nie radzą sobie najlepiej.

Jedyny minus to lekko ospały klimat całej prelekcji. Może jakiś ostry żarcik z rękawa jak przystało na prowadzącego pobudziłby widownię.

Phil Nash – WhatRTC? Everything you need to know to connect browsers to the world.

Podobnie jak wcześniejsza prelekcja była ona bardzo rzeczowa. Od poprzedniczki ciekawsza ze względu na fakt iż prowadzący angażował uczestników np. działanie jednego slajdu było zależne od wysłania SMS-a na wskazany numer telefonu. WebRTC jest technologią umożliwiającą nawiązywanie połączeń P2P między przegladarkami. Prowadzący w sposób przystępny wytłumaczył jak i dlaczego działa, oraz kiedy nie działa ta technologia (np. pod IE). Były też przedstawione rozwiązania ją wykorzystujące np. torrent po WebRTC, wykorzystanie ludzi oglądających streaming jako proxy odciążające serwer i wiele innych. Znalazł się także czas na livecoding. Na koniec prowadzący specjalnie skrócił sesję aby uczestnicy mogli się ustawić wcześniej w kolejce obiadowej. Malutkim minusem były 2-3 minuty reklamowania firmy, dla której pracuje prelegent.

Obiad

Duży wybór jadła w większości wyglądającego zacnie. Mój odbiór byłby jednak inny gdybym nie był na początku tylko na końcu kolejki niemalże tysiąca osób chcących zjeść coś na ciepło.

W trakcie przerwy obiadowej rozpoczęto też dystrybucję piwa. Sam skorzystałem z tej okazji dwa bloki później.

Jakub Gutkowski – mac.NET czyli ASP.NET vNext na przykładzie

Najlepsza sesja pośród tych na których byłem. Pełna wiedzy, przykładów i humoru. Kuba mówił o tym jak diametralnie zmieni się .Net w najbliższych miesiącach. Gutek miał mnóstwo przykładów z których wybrał 3. Wszystkie były uruchamiane na Macach. O kunszcie prelegenta świadczył fakt, iż nawet, gdy pojawiały się nie planowane wyjątki lub inne problemy techniczne sprawnie z nich wychodził.

Marcin Kawalerowicz, Marcin Słowik – Twoja własna profesjonalna kontrolka WPF

No niestety niekażdy może być boski, co dało się tutaj zauważyć. Poprzednicy znacznie podnieśli poprzeczkę, przez co ogólne niezorganizowanie, które objawiało się problemami z projektorem, nieużywaniem mikrofonu negatywnie wpływało na ogólne odczucie. Dodatkowo merytoryka nie spełniała wymagań zarówno moich, jak i reszty uczestników, co dało się zauważyć zmniejszającą się sukcesywnie liczbą słuchaczy oraz ogólnym “zainteresowaniem wszystkim tylko nie tematyką zajęć”. Osobiście zacząłem pisać niniejszego posta.

Łukasz Szydło – Making sense of agile requirements

Prelekcja dobra jako prelekcja, prowadzący mówił wyraźnie, miał poprawne slajdy i angażował widownię, jednak jedyne co mi zostało po wykładzie w głowie to stwierdzenie, że jako programiści powinniśmy dowiadywać się gdzie w tym co robimy są pieniądze i które ficzery w tym zarabianiu pomagają, a które można zrobić byle jak. Jakby nie patrzeć sytuacja, w której oprogramowanie nie działa, a mimo to zarabia pieniądze jest sytuacją akceptowalną.

Sebastian Konkol, Krzysztof Śliwiński – [Warsztat] Osobisty biznesplan. Jak zaplanować swoją karierę?

Trening personalny dał mi trochę do myślenia. Nie była to jednak sesja techniczna więc nie będę jej opisywał. Wyszedłem z niej jednak zadowolony.

Podsumowanie

Ufałem organizatorom na tyle żeby kupić wejściówkę, kiedy CFP dopiero się zaczynało i nie zawiodłem się. W przyszłym roku postąpię podobnie.

O samej konferencji można sobie doczytać pod linkiem sam nie będę powielał informacji tam zawartych. To co mnie jednak najbardziej zastanawia to fakt iż w tym roku jedyne co mnie uratowało przed przegapieniem tego Eventu to twitter Grega Younga. Nie widziałem żadnego wpisu na blogu, żadnej dyskusji na forum, żadnych powiadomień z grup mailowych. A czas ucieka: skończyła się już rejestracja po niższej cenie, znaczna część prelegentów już zebrana, sprzedano znaczną część biletów.

Ze swojej strony mogę tylko powiedzieć że ja będę nie tylko na konferencji ale także na warsztatach zorganizowanych przy okazji i namawiam wszystkich do dołączenia do mnie.

Monika Konieczny – Gramification

Ciekawy temat, niezbyt ciekawe wykonanie. Wykład dotyczył kolejnej metody motywacji pracowników, w tym programistów. Metoda ta polega na wprowadzeniu elementów gry podczas realizacji projektu, tak aby pracownicy czerpali radość z pracy. Jako przykład podany zostało rozgrywanie jakiejś gry w określonych odstępach czasu przy czym warunki początkowe gracza zależą od jego tygodniowych wyników (np. liczba kulek do Paintboala rozdawanych w comiesięcznej rozgrywce zależy od części projektu jaki wykonał pracownik). Według prelentki powinno się jednak szybko z gier indywidualnych przechodzić do zespołowych. Ogólnie prezentację oceniam na dobry minus.

Greg Young – zapomnij o szczegółach liczy się efekt

O autorze tej prezentacji przeczytałem na blogu Sławka Sobótki. Początkowo sądziłem że Sławek przesadza z mówiąc że wysłuchanie Grega powoduje efekt "I know kung-fu". Jednak później się przekonałem, że ma rację. Prelekcja była skierowana głównie do programistów Java, dlatego skrytykował on na samym początku używanie potężnych Framewoków i bibliotek w projektach w których samo ich skonfigurowanie zajmuje więcej czasu niż wykonanie projektu, dodatkowo powodując całą masę dziwnych błędów. Jak to określił "Frameworks are DSLs to converting XML into exceptions". Przez dłuższy czas było precyzowane stwierdzenie że klasa rozwiązań powinna być dobrana do klasy problemu. Że zupełnie inne rozwiązania powinno się stosować pisząc pamiętnik dla młodszej siostry, a inne tworząc aplikację nadzorującą działanie układu chłodzącego rdzeń elektrowni atomowej. Greg poruszył też zagadnienie zaciągania "technologicznego długu" podczas pracy nad projektem. Zastosował on sformuowania "Dobry dług" i "Zły dług" zaczerpnięte z publikacji Roberta Kiyosaki. Jedna z wypowiedzi mówiła o zasadności (nie)stosowania testów jednostkowych w projektach które będą rozwijane nie dłużej niż 2-5 lat. Według programistów pisanie testów jest dobrym zachowaniem, jednak wg. kadry zarządzającej powoduje całą masę pracy, która kosztuje i zmniejsza dochodowość projektu. Greg bardzo trafniej porównał stosowanie Testów jednostkowych do wzięcia na kredyt Lamborgini. Dla osób dla których kluczowym elementem sukcesu jest wizerunek (np. gwiazdy sportu i filmowe, prezesi dużych przedsiębiorstw) jest to z pewnością inwestycja("Dobry dług"), jednak dla przeciętnego zjadacza chleba koszty kredytu i utrzymania samochodu tej klasy przewyższają zarówno potencjalny wzrost zarobków a nawet same zarobki("zły dług") i analogicznie stosowanie testów jednostkowych ma sens w systemie bankowym gdzie pomyłka w algorytmie naliczania odsetek może kosztować zarówno bank jak i producenta oprogramowania miliony złotych, jednak mija się z celem w aplikacji napisanej dla sklepu ze skarpetkami gdzie na upartego można w ciągu jednej nocy wprowadzić ponownie wszystkie wystawione i odebrane faktury z ostatniego miesiąca. Kolejną kwestią poruszoną przez Grega była kwestia wzorców projektowych i sensu ich stosowania. Skrytykował on podejście w którym na siłę próbuje się stosować wzorce projektowe (tylko po to by je stosować). Podkreślił jednak ich rolę w komunikacji między proramistami (podając jako przykład Fabrykę Fabryk Fabryk której opisanie bez znajomości wzorców zajęłoby więcej niż ten wpis na blogu).

Ciekawostką jest fakt iż Greg nie posiadał przygotowanej prezentacji także nawet nie włączył projektora.

Michał Gruchała – Architektura skalowalnych systemów Webowych

Prezentacja dotyczyła zagadnienia optymalizacji prostych serwisów poddawanych bardzo dużemu obciążeniu (rzędu kilku milionów wejść na godzinę). Z racji że nie zajmuje się tym zagadnieniem nie specjalnie słuchałem prelegenta.

Sławomir Sobótka – Nowe bardziej racjonalne podejście do warstw

Prezentacja Sławka dotyczyła CQRS (Command Query Responsibility Segregation) która jest rozwinięciem Domain Driven Design. Podejście to zaleca oddzielenie serwisu zwracającego dane od serwisu je zmieniającego, co w dużym uproszczeniu oznacza rezygnację ze zwracania jakiś wartości przez metody które dokonują jakichkolwiek zmian w składowanych danych, oraz rezygnację z modyfikowania danych w metodach dane zwracające. Sławek podobnie jak Greg zwracał uwagę na zastosowanie na dostosowanie rozwiązania do problemu oraz że Domain Driver Design ma zastosowanie głównie przy pisaniu złożonych aplikacji biznesowych, z resztą wyraźnie widać było że Sławek przesiąkł myślą techniczną Greg'a. Nie czuję się na siłach aby przekazać ideę całego wykładu ponieważ sam muszę ją zgłębić.

Stephan Hochdöerfer – DDD jeszcze raz ale inaczej

Podobnie jak pierwsza prelekcja Ciekawy temat nieciekawe wykonanie.

Greg Young – Uwolnij swoją domenę

Wykład ten można potraktować jako rozwinięcie wcześniejszego wykładu Grega i wykładu Sławka Sobótki. Podobnie jak w przykładzie prezentacji Sławka nie podejmuje się analizy tego wystąpienia.

Ogólnie konferencję oceniam bardzo dobrze, a napewno lepiej niż zeszłoroczną. Lepiej dobrano lokalizację (Hotel w Poznaniu śmierdział według mnie komuną, a budynek Wyższej Szkoły Menagerskiej w Warszawie nawet jeżeli nie był nowy to był bardzo dobrze odnowiony), do zalet należy też zaliczyć fakt iż w tym roku posiłek był wliczony w koszt konferencji, oraz że nie zabrakło przystawek. Do wad lokalizacji należy zaliczyć dużą odległość od centrum Warszawy oraz brak ścieżki .Net oraz przedstawicieli firm Adobe, Microsoft i Oracle (może i byli ale ich widać nie było).